Ik deel mijn verhaal, omdat ik het belangrijk vind dat er nog meer bewustwording komt over de IMPACT op hoe TRAUMA ervaringen bij BABY’S doorwerken in het latere leven. Het legt een blauwdruk voor je verdere leven.
KWETSBAAR zijn….Het voelde NIET MEER VEILIG om te uiten wat ik voelde of naar anderen uit te reiken die dichtbij staan.
Echter mijn weg daarin is te leren vertrouwen
en dat juist wel te doen.
Ik wil genieten en leven!
Maar ondertussen ook het gevoel telkens een beetje dood te gaan,
….het niet leven, maar leven in de overlevingsstand.
Mijn lichaam voelt dan moe, uitgeteld,
Maar diep in mij zit er telkens nog dat vuur
Een verlangen om van het leven te willen genieten
Om mijn talenten in de wereld te brengen,
omdat ik voel dat ik wat te geven heb.
Maar telkens loerde er die saboteur…
Het leek allemaal beter om het uiten van emoties en gevoelens niet meer te doen.
Want uitte ik mijn emoties, verlangens of grenzen, dan ging het mis.
Dan zou ik naar mijn gevoel worden AFGESTRAFT!
Veiligheid, die grote RODE LIJN in het leven.
Ik zet mij volop in om mijn leven te shiften.
Wanneer ik stappen zette, voelde het vervolgens weer 10 stappen achteruit.
Het voelt als vooruitlopen maar met een ketting aan mijn rug die me weer even hard terugtrekt.
Pijn en teleurstellingen.
En het voelde zo onveilig.
Er zou toch geen verandering komen!
Waarom zou ik uberhaupt nog iets doen!?
Het is gelinkt aan een interne SABOTEUR. ….
Het heet COUNTER MANIFESTING…..
ofwel het tegengaan van manifestaties in het leven.
Tegen-manifestatie; dan trek je het tegenovergestelde aan van wat je verlangt.
Puur omdat dat de ONDERLIGGENDE energie en onbewuste gedachten is die veiliger voelt.
Alle andere manifestaties en veranderingen
worden dan tegengegaan,
doordat je het tegenovergestelde AANTREKT die je in de SCHIJNVEILIGHEID houden.
Zo houdt het je, op een veilige plek
waar je altijd al was.
Dus je kan je SUF werken om vooruit te komen,
maar als je basisessentie in gevaar voelt,
dan is het hollen maar tegelijkertijd stilstaan!!
Creëer je verandering en vooruitgang,
dan gaat je lichaam als automatisch op slot in een OVERLEVINGSSTAND,
….een stress mechanisme in opperste paraatheid.
Het gooit alles in de strijd…verkoudheid, hoofdpijn, energieloos, misselijkheid…you name it.
Of brengt gebeurtenissen op je pad, onverwachtheden, die je dan weer tegenwerken zodat je niet vooruit komt.
Dat is wat er dan onbewust door je brein wordt gecreëerd en wordt aangetrokken in je leven.
Zo houdt het je, op een veilige plek waar je altijd al was.
Het is een schijnveiligheid, en puur vanuit jouw IK om je te BESCHERMEN.
Maar ook al heeft het toen je klein heeft gewerkt of de gedachten gegeven
dat je veilig was, hoe goed ook bedoeld….
dat MECHANISME werkt je nu helaas vooral tegen.
WAAROM DIE ZELFSABOTAGE
Waar komt toch die onveiligheid vandaan.
Ik vroeg mezelf om antwoorden daarin.
Ik kreeg heel sterk het beeld van mijn baby-ik in het ziekenhuis bedje.
Emoties uiten, huilen, vragen om hulp omdat ik pijn had waren letterlijk LEVENSBEDREIGEND!
Wanneer ik dat zou hebben gedaan, dan had ik niet meer geleefd, of had ik met zware letsels moeten leven.
INTUITIEF wist ik in mijn 1e weken, dat ik me rustig moest houden.
Pas na ongeveer 6 weken kwamen ze er bij toevalligheid achter dat er iets aan de hand was.
Bizar genoeg was er een buurmeisje die 1 straat verderop woonde, die precies hetzelfde had (ook al was het zeldzaam) en die naast mij in het ziekenhuis lag.
Zij heeft wel veel gehuild en uitgereikt.
Echter zij leeft nu met allerlei letsels.
Dat was ik mij in mijn jonge jaren ook gewaar omdat mij dat toen verteld was.
Nu is de weg naar het mezelf VEILIG gaan voelen in dit leven.
Veilig in mezelf
Veilig bij en naar de ander
Veilig in mijn omgeving
En vooral…blij en in vertrouwen naar het leven!
STRENGE SCHOOLJUF
Ik WEET dat ik beter andere verhalen kan gaan vertellen
Zodat ik een ander VIBRATIE punt ga uitzenden
En dat ik op mijn woorden mag letten
Maar ik weet ook dat ik niet ALS EEN STRENGE SCHOOLJUF mijn baby-ik moet gaan overrulen en gaan drillen.
Maar dat ik die baby in dat bedje keer op keer OMARM, en bij wijze van bij haar ga zitten en haar vertel :
Je bent ALTIJD VEILIG!
Je leeft nog!
Ik ben bij je.
Je hoeft niet bang te zijn,
Alles is goed gekomen.
Je mag het leven omarmen
Je kan vertrouwen
Je bent gezond!
Je mag voelen
Je mag uiten
Je bent vrij om te zijn wie je bent
Je wordt niet genegeerd,
Je pijn wordt gehoord!
Reik uit, niet vanuit angst maar vanuit liefde
Dat je wordt gekoesterd en wordt getroost.
WETENSCHAPPELIJK ONDERZOEK TRAUMA BREIN
Het is wetenschappelijk zo dat ieders eerste 1000 dagen (dus t/m je 2e jaar) je karakter en overlevingswijze vastleggen hoe je in het leven komt te staan. Je onbewuste brein en je lichaamcellen ontwikkelen zo puur en hebben alles opgeslagen. Veel baby’s die trauma’s ervaren hebben dan met hun hele brein en lichaamsgeheugen een overlevingsverhaal ingeprent.
In je verdere leven kunnen er dan struggles ontstaan die je blokkeren om vooruit te komen.
Puur omdat het niet veilig voelt.
Je wilt wel….
maar je onbewuste werkt jezelf onbewust tegen!
Om dat om te gaan zetten
naar dat het leven wel veilig
en meer moeiteloos ervaren,
is het belangrijk om je
MINDSET te gaan trainen.. OP VEILIG VOELEN en VERTROUWEN te hebben in het leven.
Dat is mijn pad, mijn queste
